آخرین خبرها
خانه | مقالات | امنیت | معمای «یک گیگابیت بر ثانیه 3600 تومان»

معمای «یک گیگابیت بر ثانیه 3600 تومان»

عصر ارتباط – وزیر محترم و دوست‌داشتنی ارتباطات، یک شنبه شب ۱۹ مرداد، در برنامه تلویزیونی زنده پایش، در واکنش به قرائت گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس از گرانفروشی اینترنت در ایران، موقرانه گفتند: «مرکز پژوهش‌های مجلس هم می‌تواند اشتباه کند.»

البته این عبارت از آن رو کاملاً درست است که هرکسی ممکن است اشتباه کند. من تحلیل‌گر هم ممکن است اشتباه کنم، وزیر هم همینطور. اما اشتباه داریم تا اشتباه! اگر مرکز پژوهش‌های مجلس اشتباه کند، در تحلیل نهایی بد نیست؛ چون در نهایت با دریافت بازخورد از جامعه، می‌فهمد، کدام نکته از پژوهش‌اش درست و بجا است و کدام نادرست و نابجا.

اصلاً سعی و خطا یکی از روش‌های علمی‌انسان برای کشف حجاب از حقیقت است. بسیاری از فیلسوفان علم معتقدند: مطلبی علمی‌است که ابطال‌پذیر یا falsifiable باشد. بخصوص در کشوری که دچار «اطلاع-رسانی‌هراسی» یا infophobia است، روشی سعی و خطا در پژوهش، کارساز است (ولی نه در مدیریت پروژه!)؛ بخاطر ترس از اطلاع‌رسانی، نهادهای اداری ما هنوز فاقد سامانه‌های جریان آزاد اطلاعات هستند.

اِعمال روش سعی و خطا در نبود یا کمبود اطلاعات، بهترین شیوه به چالش کشیدن دولتیان است.
اگر وزیر محترم ارتباطات بجای عبارت کلی «فلان نهاد می‌تواند اشتباه کند» و ندا در دادن این عبارت در رسانه ملی، چند هفته پیش، پس از انتشار گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس از گرانفروشی اینترنت در ایران، از مدیران شرکت ارتباطات زیرساخت می‌خواست، پاسخ دفتر ارتباطات مرکز پژوهش‌های مجلس را کتباً بدهند، مسئولان به چالش کشیده می‌شدند، وزیر محترم ارتباطات هم پیش از حضور در برنامه تلویزیونی پایش، مطلب را می‌گرفت و مرکز پژوهش‌های مجلس هم به دریافت بازخورد از وزارت ارتباطات نایل می‌شد.
اما، وزارت ارتباطات خود را در پیله سکوت می‌پیچاند، وقتی هم که این پیله پاره می‌شود، کلی‌گویی می‌کند و فرافکنی درباره یک گزارش رسمی ‌را به ارائه گزارشی کتبی، شفاف و رسمی ‌از عملکرد خود ترجیح می‌دهد، در این صورت، نه دولتیان چالیده می‌شوند و نه به کشف حجاب از حقیقت نایل می‌شویم.

بپذیریم که به گپ و گفت تلویزیونی اکتفا کردن، کار درستی نیست. پا پس کشیدن از همآوردجویی، ناخواسته بر درستی ادعای مدعیان مُهر تأیید می‌زند.
وانگهی، به کسی که معتقد است: انسان جایزالخطا است، باید گفت: خیر! انسان ممکن‌الخطا است.

اشتباه داریم تا اشتباه!
اشتباه ناشی از سعی و خطا، ممکن است بانی خیر شود. اما اشتباه لـُپی (و به قول زیگموند فروید: fehlleistung یا parapraxis) نشانه نابهنجاری است.
به دلیل وزیر محترم ارتباطات برای ارزان‌فروشی اینترنت در ایران و برخطا بودن مرکز پژوهش‌ها، بزغم وی، توجه کنید. وی در همین برنامه پایش، آنجا که بحث بر سر پهنای باند و گران‌فروشی پهنای باند در ایران است، می‌گوید: «در حال حاضر یک گیگابیت بر ثانیه‌ای که به مردم واگذار می‌شود ۳۶۰۰ تومان است»!

شاید فکر کنید وزیر محترم ارتباطات همچون مورد قبل اشتباهاً گیگا گفته و منظورش مگا بوده، اما از کی یک مگا یا یک گیگابیت برثانیه به قیمت ۳۶۰۰ تا تک تومانی و به کدام کاربر و در کدام کشور واگذار شده؟
خیر، منظور واعظی باید چیز دیگری باشد. این ظن هنگامی‌ قوی می‌شود که به یاد بیاوریم: محمود خسروی، دوست و معاون وزیر محترم ارتباطات، در اواخر سال پیش گفته بود: «هزینه اجاره یک لینک ۱۰ گیگابیتی برای مدت یک سال، ۱۳۰ هزار یورو می‌شود» یعنی ۵۴۶ میلیون تومان! بنابراین، هزینه اجاره یک گیگابیت پهنای باند برای شرکت ارتباطات زیرساخت بمدت یک سال می‌شود ۵۴.۶ میلیون تومان؛ تازه مصرف‌کننده نهایی باید بر این ۵۴.۶ میلیون تومان، مبلغ گزافی را بیفزاید (یعنی آن را ضربدر ۲۵ کند!). پس قیمت یک گیگابیت برثانیه هیچوقت ۳۶۰۰ تومان نیست.
کوتاه سخن: وزیر محترم ارتباطات بجای پرداختن به سرعت انتقال و پهنای باند، اشتباهاً به یک گیگای حجمی‌PAPها اشاره می‌کند که تا سال پیش به قیمت ۴۰۰۰ تومان واگذار می‌شد و از فروردین امسال به بعد، به قیمت ۳۶۰۰ تومان رسیده.

آری، معما چو حل گشت، آسان شود. حالا شما خواننده گرامی، همه معانی این گفته وزیر محترم ارتباطات را که «یک گیگابیت بر ثانیه‌ای که به مردم واگذار می‌شود ۳۶۰۰ تومان است» درک می‌کنید.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

استفاده از مطالب سايت تنها با ذکر منبع بلامانع است. کليه حقوق اين سايت متعلق به شبکه پرداز می باشد.